Kategorie


Aukcje :
 - najciekawsze
 - najnowsze
 - przed końcem


Makowski Tadeusz - Z WIZYTĄ. AUTOPORTRET ARTYSTY

atrament pióro, papier, 21.3 x 17.6 cm

(rysunek naklejony na podkładkę z papieru w kratkę; 31 x 24 cm)

 

u dołu rysunku autorskie napisy i podpis artysty - l.d.: Mes baisers | pour toute | La Famille; - p.d.: a demain dimanche | vers 7 h. | affectueusement | Tad.

na podkładce napis obcą ręką: Croqis de Tade Makowski

 

Złożona dwukrotnie karta z rysunkiem jest listem do nieznanego adresata, którego artysta powiadamia o zamierzonych odwiedzinach w niedzielny wieczór.




Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932- malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem P. Puvis de Chavannesa.

W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, w latach późniejszych także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w latach późniejszych także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany.

Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego.
Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w pismach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.


Aktualna cena : 3000 zł  (750$)
Liczba ofert : 0
Data końca : 10-24 12:01

Zobacz szczegóły i licytuj

Axentowicz Teodor - Portret blondynki, ok. 1930

pastel, akwarela, tektura, 50 x 35 cm

Sygn. l.d.: T. Axentowicz

Na odwrocie napisy ołówkiem: 249193 - 2

 

 




Teodor Axentowicz (Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938)- malarz, pastelista, litograf - był, w swoim czasie, jednym z najbardziej znanych i cenionych malarzy polskich. Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, a następnie uzupełniał studia w Paryżu, gdzie przebywał przez kilkanaście lat. Brał udział w paryskich Salonach; w 1890 otrzymał członkostwo Société Nationale des Beaux-Arts. W tym czasie wielokrotnie wyjeżdżał też do Londynu.

W 1895 powrócił do kraju i zamieszkał na stałe w Krakowie, powołany na profesora tamtejszej Szkoły Sztuk Pięknych (od 1900 Akademii). W uczelni tej nauczał nieprzerwanie do 1934, dwukrotnie pełniąc funkcję rektora. Był jednym z członków-założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, członkiem wiedeńskiej „Secesji” i współpracownikiem jej pisma „Ver Sacrum”. Powodzenie przyniosły mu zwłaszcza idealizowane wizerunki wytwornych dam oraz wdzięczne portrety dziecięce. Malował też obrazy o tematyce rodzajowej; był jednym z pierwszych malarzy Huculszczyzny i Hucułów.
Tworzył obrazy historyczne i kompozycje symboliczne związane z upływem czasu i przemijaniem. We wczesnym, monachijskim okresie były to obrazy utrzymane w duchu akademickiego realizmu; na późniejszą twórczość artysty wywarło wpływ angielskie malarstwo XVIII w. oraz dzieła malarzy współczesnych - Boldoniego, Whistlera, Sargenta. Jego obrazy cechuje dekoracyjność, elegancja, świeżość subtelnej gamy kolorów i delikatna secesyjna stylizacja.
Początkowo malował olejno i akwarelą, a po 1890 przede wszystkim mistrzowsko opanowaną techniką pastelu. Zajmował się ilustratorstwem i litografią, projektował plakaty wystaw „Sztuki”.


Aktualna cena : 7000 zł  (1750$)
Liczba ofert : 0
Data końca : 10-24 12:01

Zobacz szczegóły i licytuj

Wyczółkowski Leon - Portret Erazma Barącza, 1913

litografia, papier, 45 x 39 cm

 

Sygn. ołówkiem p. d.: LWyczół | 1913

 

Erazm Barącz (1859-1928) pochodził ze znanej rodziny ormiańskiej; był bratem rzeźbiarza Tadeusza (autora pomnika Jana Sobieskiego we Lwowie). Inżynier górnik, pracował w kopalniach soli. Był naczelnikiem salin w Wieliczce (jedną z komór kopalni nazwano jego imieniem). Znawca i kolekcjoner sztuki, w roku 1921 ofiarował swe zbiory Muzeum Narodowemu w Krakowie. W Krakowie był postacią znaną i popularną. Przyjaciel wielu malarzy był portretowany, m.in. przez Jacka Malczewskiego i Juliana Makarewicza.

 

Erazm Barącz przyjaźnił się z Wyczółkowskim i był niemal codziennym gościem w jego pracowni. Jak wspomina T. Grott, - „Wyczółkowski zachwycał się Barączem. Przedstawiał on typ rasowego mężczyzny o pięknych rysach, śniadej cerze – typ wybitnie wschodni, ormiański. Charakterystyczna głowa jego świetnie harmonizowała z otoczeniem pracowni, toteż Wyczół malował go często na tle wnętrza, przystrajał go w bogate kunsztowne kostiumy i materie. Ostatni portret Barącza, olejny, namalowany na tle gotyckiej karminowo-cynobrowej materii pod widocznym wpływem tycjanowskiego Piotra Aretino, przebajecznie potraktowany w kolorze – był rewelacją dla nas wszystkich podówczas”. [cyt. za: Leon Wyczółkowski, Listy i wspomnienia, opracowała M. Twarowska, Wrocław 1960, s. 272, 273].

 

Wyczółkowski portretował przyjaciela wielokrotnie; wizerunki Barącza malował olejno i pastelami, rysował kredką, ołówkiem, przedstawiał w litografii.




Leon Wyczółkowski (Huta Miastkowska k. Siedlec 1852 - Warszawa 1936) - malarz, grafik i pedagog, był jednym z najwybitniejszych artystów polskich tworzących na przełomie XIX i XX w. Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego (1869-1873), następnie kontynuował je w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych u Aleksandra Wagnera (1875-1877), w Krakowie u Jana Matejki (1877/78) i podczas dwukrotnych wyjazdów do Paryża (1878 i 1889). Po studiach zamieszkał we Lwowie, później przeniósł się do Warszawy. Lata 1883-1889 spędził podróżując po Ukrainie i Podolu. W 1895 przeniósł się do Krakowa powołany na wykładowcę tamtejszej Szkoły Sztuk Pięknych. W latach następnych wiele podróżował - do Włoch, Francji, Hiszpanii, Holandii, Anglii. Należał do grona członków-założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“. Wiele wystawiał tak w kraju, jak i za granicą. Lata 1929-1936 spędził w Poznaniu i Gościeradzu, dojeżdżając do Warszawy, gdzie (od 1934) prowadził katedrę grafiki w Akademii Sztuk Pięknych. Malował krajobrazy, portrety, sceny rodzajowe, martwe natury i kwiaty. Chętnie posługiwał się


Aktualna cena : 3000 zł  (750$)
Liczba ofert : 0
Data końca : 10-24 12:01

Zobacz szczegóły i licytuj

Czas na serwerze:


© AGRA-ART S.A. 2002
W celu zapewnienia najwyższej jakości usług wykorzystujemy informacje przechowywane w Państwa przeglądarce internetowej w tzw plikach "cookies". Więcej szczegółów w naszej polityce prywatności oraz informacji o plikach "cookies" .